سفره عقد

فلسفه اجزای سفره عقد

قرآن مجید: کتاب خدا درسفره عقد ایرانیان به نشانه ی مورد تایید قرار داشتن وصلت از سوی خداوند و طلب یمن و برکات الهی جلو آینه و بالای جا نماز قرار می گیرد.

آینه: آینه در سفره عقد در صدر سفره و رو به عروس و داماد قرار می گیرد تا با نگریستن در آن دلهایشان نسبت به هم مانند آینه صاف و زلال باشد.

یک جفت شمعدان: شمعدانها در دو سوی آینه سفره عقد جای دارندو شمع های فروزان درون آنها هنگام جاری شدن صیغه عقد,نشانه آرزوی روشنایی و گرمی درپیوند عروس و داماد است.

جانماز: گواهی بر پای بندی زوج نسبت به اصول دین اسلام باشد.

کاسه نبات: نبات نماد آرزوی شیرینی پیوند عروس و داماد در سفره عقد است

نقل و سکه: نقل به نشانه شیرین کامی و سکه برای افزایش روزی عروس و داماد

تخم مرغ: نماد تولد و تداوم نسل است.

فندوق گردو و بادام: نشانه گسترده بودن سفره خوراک عروس و داماد است

گل: نشانه شادابی و طراوت شیرینی:نشانه به ارمغان آوردن شهد خوشبختی

میوه: نماد نعمت های طبیعی زندگی است

عسل: نماد آن است که عروس داماد در آینده مایه ی شیرین کامی و دلارامی هم باشند

خونچه نان و اسپند: به معنی سفره کوچک است و به طبق های چوبی گفته می شود که وسایل عقد در آن قرار می دهند

کله قند: ساییدن کله قند به نیت فروباریدن شادی وشیرینی بر سر آنها طی زندگی مشترک صورت می گیرد.